خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو موج، موسم گل سبحه را در آب اندازپیاله در قدح باده چون حباب انداز
۲
نهان مکن ز کسی راز می کشی چون گلمپوش دامن تر را، در آفتاب انداز
۳
دهند گر به تو خم های گنج قارون رازرش برآور و بر جای آن شراب انداز
۴
سر برهنه برد فیض از هوای چمنصبا، کلاه گل و لاله را در آب انداز
صفحهٔ ۱ از ۲