خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گلم از جامه بر تن مانده دامانی و بسهمچو تصویرم ز پیراهن گریبانی و بس
۲
توشه ای در راه شوق او مرا همراه نیستدر بغل از داغ دل دارم نمکدانی و بس
۳
از سر عالم گذشتم همچو خورشید ای فلکچون مه نو از تو می خواهم لب نانی و بس
۴
مستی ام نگذاشت تا علم دگر حاصل کنمهمچو بلبل خوانده ام درس گلستانی و بس
صفحهٔ ۱ از ۲