خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راه شوقی نسپردم افسوسخجل از پای خودم چون طاووس
۲
همت عشق نخواهد افسرچه کند مرغ چمن تاج خروس
۳
چند باشیم ز تنگی جهانزنده در گور چو شمع فانوس
۴
نیست گلزار به سامان دلمبس که چیدم ز لبش غنچه ی بوس
صفحهٔ ۱ از ۲