خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز مژگان آب چشمم می زند جوشکه دریا را نشاید کرد خس پوش
۲
درین دریا بود از سیلی موجچو نیلوفر صدف نیلی بناگوش
۳
وطن در گوشه ای گیرم نگین وارچو خاتم چند باشم خانه بر دوش؟
۴
سر ما تاج شاهی را به معنیبود همچون چراغ زیر سرپوش
صفحهٔ ۱ از ۲