خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هلاک تاج نه چون شمع صبحگاهی باشچو آفتاب، سرافراز بی کلاهی باش
۲
سواد کعبه چو بیرون ازین بیابان نیستدوان چو برق ز دنبال هر سیاهی باش
۳
صلاح کار خود از کف مده، حقیقت چیستبه ملک هند قدم چون نهی، سپاهی باش
۴
همین بریدن آب از گلو، قناعت نیستگلو بریده درین بحر همچو ماهی باش
صفحهٔ ۱ از ۲