خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ز گرد کلفت عالم غمین مباشچون آسمان وگرنه به روی زمین مباش
۲
بگذار هرچه هست بجز ساغر شرابواقف ز جام باش و چو جم از نگین مباش
۳
خواهی که ایمن از بد و نیک جهان شویبی نیش و نوش چون مگس انگبین مباش
۴
سرده سرشک، چند کشی خواری از جهانچون ابر این قدر نمد آبچین مباش
صفحهٔ ۱ از ۲