خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو شد باز با صبا رقاصبرگ گل گشت در هوا رقاص
۲
سیل نالان و کف زنان از شوقکوه چون سنگ آسیا رقاص
۳
شده در کلبه ام ز یاد بهارهر طرف موج بوریا رقاص
۴
گشت چون دود شمع بر سر مناز جنون سایه ی هما رقاص
صفحهٔ ۱ از ۲