خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرف گل و حدیث بهار و خزان دروغتا چند گویی این همه ای باغبان دروغ
۲
کردند بحث، شیخ و برهمن به پیش عشقدعوی این خلاف شد و حرف آن دروغ
۳
چون چشم احول آینه هم شد دروغگواز بس که عام گشت درین خاکدان دروغ
۴
در ما چو آب و آینه نقش خلاف نیستکفر است در شریعت ما راستان دروغ
صفحهٔ ۱ از ۲