خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاله ام، در داغ دل بسیار دارم من شریکدر سیه بختی ست همچون سرمه مرد و زن شریک
۲
باغبان چون مانع گل چیدنم گردد؟ که هستشاخ گل را دست من چون خار پیراهن شریک
۳
در جنونم متفق شد باده با سودای دوستآب شد در قوت این شعله با روغن شریک
۴
وای بر کشت امید دیگران، چون کرده اندخضر و عیسی را در آب چشمه ی سوزن شریک
صفحهٔ ۱ از ۲