خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر افتد گذارش سوی آن گلببندم نامه ای بر بال بلبل
۲
ترا هرگاه بیند در گلستانپریشانی رود از یاد سنبل
۳
نگه: پیکان تیر کینه جوییتبسم: جوهر تیغ تغافل
۴
چو آید در چمن آن سرو، خیزدپی تعظیم او، رنگ از رخ گل!
صفحهٔ ۱ از ۲