خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سنگ رهگذر اندیشه ای کجا دارمبه دست خویش چو از راستی عصا دارم
۲
به خواب، دولت وصل تو بر سرم آمدگمان بری که به بالش پر هما دارم
۳
مبین شکفتگی ظاهرم، غم دل بینکه خار در جگر و پای در حنا دارم
۴
گذشت عمر به سرگشتگی، عجب حالی ستکه خاکم و روش سنگ آسیا دارم
صفحهٔ ۱ از ۲