خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوش آن ساعت که روی خنجری رنگین کنمدر میان خود خود، بال و پری رنگین کنم
۲
یک شب ای شاخ گل رعنا در آغوشم درآکز فروغ عارضت دوش و بری رنگین کنم
۳
در کف خود لاله ی دل را ندیدم یک نفسزین حنا تا چند دست دیگری رنگین کنم؟
۴
نوبهار عمر رفت و بخت بد یاری نکردکز گل وصل تو روی بستری رنگین کنم
صفحهٔ ۱ از ۲