خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صوفیان را شده ز آهنگمتار تسبیح، رشته ی چنگم
۲
از گل و لاله فیض نتوان بردغیر می نیست از کسی رنگم
۳
شد بهار و چو سبزه ی صحراکوه تا کوه می رسد بنگم
۴
بر من و کار من جهان خنددرهبر کور و شاطر لنگم
صفحهٔ ۱ از ۳