خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما همچو گل به چاک گریبان نشسته‌ایمچون لاله در لباس شهیدان نشسته‌ایم
۲
هر یک به فکر طرّه‌ای آشفته‌خاطریمجمعیم دوستان و پریشان نشسته‌ایم
۳
یاران و بوی گل همه در سِیْرِ گلشنندما همچو غنچه پای به دامان نشسته‌ایم
۴
جز نان خشک، قسمت ما نیست از جهانگویی مگر به سفرهٔ دهقان نشسته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲