خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرشمه سنج نگاه ستیزه جویانیمسواد خوان الف قامتان مژگانیم
۲
ز من حکایت مجنون و کوهکن بشنوکه ما فلک زدگان، طفل یک دبستانیم
۳
ز بخت ماست که ما را زمانه نشناسداگرچه سودهٔ قندیم، در نمکدانیم
۴
ز قید چرخ به مستی کنیم فکر گریزکه باده پرتو مهتاب و ما غلامانیم
صفحهٔ ۱ از ۲