خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو جای در صف طفلان کنم، ندیم شوموگر به بزم بزرگان رسم، حکیم شوم
۲
شوند لاله و گل چون چراغ روگردانز من، به گلشن ایام اگر نسیم شوم
۳
گدای را به گدای دگر شدن محتاجچه حکمت است، هلاک تو ای کریم شوم
۴
بریده باد ازان طور، پای همت منکه گر عروج کند کار من، کلیم شوم
صفحهٔ ۱ از ۲