خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اختیار گوشه درمان است، همت می‌کنممی‌نشینم همچو عنقا و فراغت می‌کنم
۲
تیغ چون خورشید نتوانم کشیدن بر کسیبر دل خود چون زنم ناخن، شجاعت می‌کنم
۳
هرچه کردم شکر آن را، روزگار از من گرفتشکر نشنیده‌ست، پنداری شکایت می‌کنم
۴
هست می‌دانم درین وادی، گذاری خضر رانقش پایی هرکجا دیدم، زیارت می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۴