خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما و دل دیگر به کوی تندخوی تازه‌ایهر زمان داریم با هم گفتگوی تازه‌ای
۲
نه به مهر و ماه ماند، نه به گل‌های چمنهست با شاخ گل ما رنگ و بوی تازه‌ای
۳
تا به چشم پاک بینم بر رخ او، دیده رامی‌دهم از گریه هردم شست‌و‌شوی تازه‌ای
۴
از مقیمان حریم وصلم، اما از دلممی‌تراود شکوه چون آب از سبوی تازه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳