خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چهره خنده به گل‌های باصفا زده‌ایبه نغمه طعنه به مرغانِ خوش‌نوا زده‌ای
۲
چو لاله چشم سیاه از خمار داری سرخپیاله تا به سحر، دوش در کجا زده‌ای
۳
کسی ندیده به اقبال، چون تو صیادیبه هر خدنگ که افکنده‌ای، هما زده‌ای
۴
به کوی عشق تو از خون گرفتگان دیگرکسی نمانده، کنون دست بر حنا زده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲