خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم عیشی به وصل ماهیپیچیده به شاخ گل، گیاهی
۲
هنگامه ی حسن و عشق گرم استاز ما آهی، ازو نگاهی
۳
از دست غم جهان نداریمجز کوی جنون گریزگاهی
۴
ای فقر، خوش است کسوت توما را هم ازین نمد، کلاهی!
صفحهٔ ۱ از ۲