خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بزم می کشان لاابالیتهی شد شیشه، جای باده خالی!
۲
ترم از ابرهای خشک ایرانخوشا هند و هوای برشکالی
۳
گل امید من تا کی به بزمششود پامال چون گل های قالی
۴
ترا شب تا سحر دارد در آغوشخوشا احوال تصویر نهالی
صفحهٔ ۱ از ۲