خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود در گشت باغ آشناییگل دست من آن دست حنایی
۲
به هم چسبند مژگان چون پر تیردر آن چشمی که ترسید از جدایی
۳
پر پروانه چون بیند شکستیز موم شمع یابد مومیایی
۴
اثر با ناله ی اهل هوس نیستهوا گز می کند تیر هوایی
صفحهٔ ۱ از ۲