خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر انگشت من از داغ جداییهمی نالد چو نی در دست نایی
۲
هر آهی کز دلم سوی فلک رفتز ره برگشت چون تیر هوایی
۳
دلم را سوی تیغش می کند عشقبه انگشت شهادت رهنمایی
۴
هراسان گردد از شهباز او کبکچنان کز بیم ترکان روستایی
صفحهٔ ۱ از ۲