خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بود گر ز سر هر هوسی برخیزیزین گلستان به سراغ قفسی برخیزی
۲
کعبه در بادیه هرگاه به خوابت آیدحیف باشد که به بانگ جرسی برخیزی
۳
از خدا باک نداری، ولی از مجلس مینتوانی که ز بیم عسسی برخیزی
۴
باخبر باش که خواب عدم آن خوابی نیستکه ز جنبیدن بال مگسی برخیزی
صفحهٔ ۱ از ۲