خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گردد ز سیر صحرا کی حل مشکل ماشد پردهٔ بیابان قفل در دل ما
۲
از خاک مقصد ما چون گرد درد خیزدباشد ز پردهٔ دل دامان منزل ما
۳
امروز تخم اشکی مژگان ما نیفشانداتی همنشین چه پرسی فردا ز حاصل ما
۴
آیم ز بزم بیرون همچون شرر ز خاراسنگین ز بار غم شد از بسکه محفل ما
صفحهٔ ۱ از ۲