خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبسکه کرده مکرر ثنای واجب راز هم گسیخته تار نفس کواکب را
۲
همین که بیم فتادن نباشد اقبال استبه چشم کم منگر پستی مراتب را
۳
چنین که جای کند تنگ هم به کلبهٔ دلعجب که راه برآمد بود مطالب را
۴
کسی که با تو طریق مناسبت جویدبرون کند زدل اندیشهٔ مناصب را
صفحهٔ ۱ از ۲