خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم او آشیانهٔ دل ماحلقهٔ زلف خانهٔ دل ما
۲
اشک ما حلقه ایست سربستهرازدار فسانهٔ دل ما
۳
عشق آتش مزاج گل رویانگشته معمار خانهٔ دل ما
۴
نیست جویا غریب این گلشنگل بود آشیانهٔ دل ما
صفحهٔ ۱ از ۱