خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آهم گشود تا پر پرواز در هواشد رشک گلستان ارم سربسر هوا
۲
تا شمع یاد روی تو افروخت در دلمآهم عبیر بوی گل افشاند در هوا
۳
جویا بگیر می زکف گلرخان که هستخرم بهار و تازه گلستان و تر هوا
صفحهٔ ۱ از ۱