خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه از بیداد چرخ دون که گردید از جفاآتش افروز بلا در دودمان مصطفا
۲
داد از بی مهری چرخ ستم پرور که کردزهر غم در کاسه لب تشنگان کربلا
۳
آه از مظلومی آن ثالث هشت و چهارداد از ناکامی آن خامس آل عبا
۴
آه از تنهایی آن قرة العین بتولداد از حالی که رفت آندم به شاه اولیا
صفحهٔ ۱ از ۲