خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم وحدت بین چو بگشاییم ما همچون حبابفارغ از خود عین دریاییم ما همچون حباب
۲
هستی ما مانع نظارهٔ دیدار گشتپردهٔ چشم تماشاییم ما همچون حباب
۳
می شود لبریز کیفیت دل از بالای عشقساغر سر جوش دریاییم ما همچون حباب
۴
زندگی خواهی اگر جاوید، دم را پاس دار!تا نفس باقی است برپاییم ما همچون حباب
صفحهٔ ۱ از ۲