خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل خزان رویم به سیر کنار آبفواره گلبنی است که دارد بهار آب
۲
عزلت گزین و منزلت خویش را ببیندر گل زجوی بیشتر است اعتبار آب
۳
ای من اسیر عالم رندی که باشدشمعشوق مست و جام شراب و کنار آب
صفحهٔ ۱ از ۱