خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موسم جوش گل و نسترن استلاله تریاکی سیر چمن است
۲
شوخ چشم است ز بس نرگس باغغنچه در پردهٔ صد پیرهن است
۳
سوسن از قشقهٔ زرین در باغبت خنجر به کف برهمن است
۴
غنچه سرمست می رنگ گل استسنبل آشفتهٔ بوی سمن است
صفحهٔ ۱ از ۲