خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط پشت لب میگون تو عنوان گل استدهنت نقطهٔ بسم الله دیوان گل است
۲
شده از یاد تو هر قطرهٔ خونم چمنیموج خون جگرم جوش خیابان گل است
۳
مزه از شور دلم رفت چو زخمش به شدنمک نالهٔ بلبل لب خندان گل است
۴
دهنت غنچهٔ نشکفتهٔ باغ سخن استخندهٔ زیر لبت چاک گریبان گل است
صفحهٔ ۱ از ۲