خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همتم تا دست پر زور هوس پیچیده استدر دل تنگم حباب آسا نفس پیچیده است
۲
می چکد خون نیاز عاشق از بال و پرتای کبوتر نامه را دست چه کس پیچیده است
۳
از زمین تا آسمان آوازهٔ بیداد اوستناله ام در تنگنای این قفس پیچیده است
۴
تا دل صد چاک ر ا دردت به شور آورده استدر فضای سینه آواز جرس پیچیده است
صفحهٔ ۱ از ۲