خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماستآه ما طاووس هند تیره بختیهای ماست
۲
بر فراز عرش جوش بی نیازی می زنیمآسمان درد ته مینای استغنای ماست
۳
اول دیوانگی فکر شهنشاهی بودسایهٔ بال هما سرمایهٔ سودای ماست
۴
عالم تجرید را آزادی ما رونق استزینت پیراهن عریان تنی بالای ماست
صفحهٔ ۱ از ۲