خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکست رنگ نگارم شد از شراب درستکه ناتمامی ماه است زآفتاب درست
۲
به بزم باده پرستان منم که همچو حبابسبوی خویش برون آورم ز آب درست
۳
به رنگ و بوی جهان دل مده که گردیده استنظام عالم امکان ز انقلاب درست
۴
مرا عمارت حال خراب کن ساقیشود شکست دلم از شراب ناب درست
صفحهٔ ۱ از ۲