خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن حیرت آفرینش جلوه پیرایی گرفتتا نقاب از پردهٔ چشم تماشایی گرفت
۲
بسته شد اشکم درون سینه چون در یتیمبسکه از غربت دلم در کنج تنهایی گرفت
۳
دیده واری توتیا برداشت از راهش نسیمچشم صد گلزار نرگس نور بینایی گرفت
۴
لب نیالایی به می کز روز شد رسوایی دهرصبحدم چون جام مهر از چرخ مینایی گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲