خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دشمن جان و تنش تاج زر استهر که همچون شمع زرین افسر است
۲
سبزهٔ خط را دهد نشو و نماداد از حسنت که دشمن پرور است
۳
با خیال آن سر مژگان مراتکیه گاه دیده نوک خنجر است
۴
کی شناسد کس شهید ناز رازخم تیغت را نشان دیگر است
صفحهٔ ۱ از ۲