خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وارستگی از خویش ترا رهبر فیض استدلبستگی تست که قفل در فیض است
۲
مانند نسیم سحری در ره شوقشپرواز دل از سینه به بال و پر فیض است
۳
از جوش صفا طعنه زن طور تجلی استآن سینه که از یاد خدا مظهر فیض است
۴
پیداست ز در باری بحرین دو چشممکز یاد کسی دل صدف گوهر فیض است
صفحهٔ ۱ از ۲