خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که کارش با کریم افتاده در فرخندگی استزانکه بیشک پیشهٔ اهل کرم بخشندگی است
۲
سربلندی اهل عالم را ز سر افکندگی استباعث آزادی ارباب دنیا بندگی است
۳
زندهٔ جاوید سازد مرد را درد طلبچون نفس در راه حق بگداخت آب زندگی است
۴
می دهد دیوانگی از حبس تکلیف نجاتتا بود برجا گریبان تو طوق بندگی است
صفحهٔ ۱ از ۲