خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفای پیکرت آئینه دار مهتاب استگل از رخ تو حیب و کنار مهتاب است
۲
چمن چمن گل رنگ است بی تو در پروازبیا که موسم جوش بهار مهتاب است
۳
بیا و جوش گلستان فیض را دریابگل پیاله به بزم بهار مهتاب است
۴
به چشم کم منگر فیض ظلمت شب راکه نور دیدهٔ شب زنده دار مهتاب است
صفحهٔ ۱ از ۲