خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ اثر از پختگی ها با زبان معلوم نیستاین ثمر را بسکه خام است استخوان معلوم نیست
۲
از دلایل راه حق چون رشتهٔ گوهر گم استجادهٔ این ره ز بس سنگ نشان معلوم نیست
۳
اهل حق را خصمی گردون نباشد در نظربازوی پر زور را زور کمان معلوم نیست
۴
هرزه گویان را سزد با بی کمالان احتیاطزشتی آواز بر گوش گران معلوم نیست
صفحهٔ ۱ از ۲