خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست آنچه از زبان تو بیگانه نام ماستچیزی که نیست محرم گوشت پیام ماست
۲
لبهای آن صنم به دو عالم برابر استمنت خدای را که دو عالم به کام ماست
۳
عشقی به طاق ابروت از دور می زنیمهندوی رام چشم ترا رام رام ماست
۴
آگه نه ای ز حال اسیران نبرده راپای دلت به حلقهٔ چشمی که دام ماست
صفحهٔ ۱ از ۲