خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوختبه باغ غنچهٔ گل چون فتیله عنبر سوخت
۲
زجلوه ای که نمود آفتاب دیدارتدر آینه چون پر و بال برق جوهر سوخت
۳
اگرچه یافته صد خلعت گداز تنمچو شمع آتش شوق تو بازم از سر سوخت
۴
کسی که گرم رو راه نیستی گردیدگداخت شمع صفت بال سعیش و پر سوخت
صفحهٔ ۱ از ۲