خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او با قامت خم گشته غافل خفته استبی خبر در سایهٔ دیوار مایل خفته است
۲
گر سرپایی زنی با دست بخشش فرصت استدولت بیدار در دامان سایل خفته است
۳
شاهد مست خیالش ز اول شب تا سحرهمچو بوی غنچه ام در خلوت دل خفته است
۴
سیر عالم می کند از فیض بیداری دلشپای سعی هر که در دامن منزل خفته است
صفحهٔ ۱ از ۲