خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعلت مرا به کام دل آب حیات ریختگویی خدا ز شیرهٔ جان این نبات ریخت
۲
هنگامه ساز صد چو زلیخا و یوسف استته جرعه ای که حسن تو بر کاینات ریخت
۳
نام خدا، لبت رگ ابری است درفشاناز بس گهر زلعل تو حسن نکات ریخت
۴
هندوی چشم شوخ تو از سرخی خمارامروز رنگ میکده در سومنات ریخت
صفحهٔ ۱ از ۲