خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفتدگر به ساقی کوثر که از شراب گرفت
۲
به سیل اشک ندامت کسی که تن در دادپی عمارت عقبا گلی در آب گرفت
۳
خداگواست که چیزی به خویش نسپاردمحاسبی که تواند زخود حساب گرفت
۴
عرق فشان حجاب از نگاه گرم که شددگر که از گل رخسار او گلاب گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲