خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون دل تا شراب احمر ماستگردش رنگ دور ساغر ماست
۲
خاک گردید بر شدن بفلکشیوهٔ عجز زورآور ماست
۳
بطپیدن زخویشتن رفتمدل پراضطراب شهپر ماست
۴
نامه ام نامه بر نمیخواهدپرش رنگ ما کبوتر ماست
صفحهٔ ۱ از ۳