خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قسمت هرکس ز نعمت خانه‌اش پیمانه‌ای استآنکه ز ابر رحمتش هر قطره رزق دانه‌ای است
۲
جوش یک‌رنگی ز بس با هم نیاز و ناز داشتدر نظر هر شعلهٔ شمعم پر پروانه‌ای است
۳
بی‌تو دل در سینه‌ام افگنده شور محشریبی‌تکلف طرفه سرمستی عجب دیوانه‌ای است
۴
با توکل ساز و در بند غم روزی مباشزانکه هر دندان کلید رزق را دندانه‌ای است
صفحهٔ ۱ از ۲