خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع گل بر کردهٔ نور چراغ حسن اوستلاله با این جوش آب و رنگ داغ حسن اوست
۲
سبزهٔ پشت لبش موج ایاغ حسن اوستکاکل مشکین به سر دود چراغ حسن اوست
۳
آفتاب عالم آرا با وجود این آب و تابیک گل پژمرده پنداری زباغ حسن اوست
۴
با دل صد شیر یک چشمش نیارم سیر دیدبادهٔ مرد افکن امشب در ایاغ حسن اوست
صفحهٔ ۱ از ۲